Zintuigen zijn de voetjes van de ziel, stond er op een papiertje dat omlaag dwarrelde toen de stapel boeken omviel. Geen idee waar het op sloeg, geheugen liet me in de steek en ik vervloekte de slordig werkende hersenen. Later op de avond wist ik het opeens: zo heette een documentaire over de veel te vroeg gestorven schrijver en bioloog Dick Hillenius die zoveel van kikkers, padden en salamanders wist en die zo mooi kon nadenken. Zijn dochter maakte die film.
Ik op zoek naar de boeken die ik van Hillenius in huis heb en vond bij voorbeeld 'De hersens als eierzeef', lezingen die hij gaf toen hij gastschrijver was aan de Groningse universiteit. En wat lees ik?
Het is goed om slordig te zijn. Knoopt u dat ook in uw oren. Slordige mensen zijn in staat om zaken aan elkaar te knopen die ogenschijnlijk niks met elkaar te maken hebben. En zo kan - soms - een nieuw idee ontstaan. Precieze mensen modderen vooral voort op het uitgestippelde pad.
Vanochtend gelijk een collega aangesproken: "Jij bent niet slordig he".
Nee, zei hij, eigenlijk helemaal niet.
Maar wist je, zei ik toen, dat alleen slordige mensen iets ontdekken?
"O, maar ik ben slordig genoeg".