Zondag 8 november in 'Iets met boeken': Christophe Vekeman en P.F. Thomése, om 17.08 op Nederland 2, en later op de avond, na de hoofdfilm, op Canvas. De lange versie (van een uur) met voordrachten en performances vindt u zondag live op Cultura en hiernaast.

Christophe Vekeman debuteerde in 1999 met de duistere komedie Alle mussen zullen sterven. Hij stond onmiddellijk geboekstaafd als een begenadigd performer en men zegt wel eens dat hij zijn verzen als mitrailleursalvo’s afvuurt op het publiek. De afgelopen jaren was er dan ook geen literair evenement of hij maakte er het podium onveilig: zo stond hij onder meer op Manuscripta, Zuiderzinnen, Het Andere Boek, Lowlands en Saint Amour, en hij is ook een stamgast van Nightwriters, de literaire speeltuin van Kluun. Tien jaar, drie romans, een reeks verhalen en een essaybundel later heeft de Gentse bard zijn podiumteksten eindelijk gebundeld in Señoritas, die heel toepasselijk werd voorgesteld on stage bij Nightwriters. De bundel bevat gedichten en korte verhalen. Soms hilarisch, soms broos en breekbaar. Zoals de titel doet vermoeden, passeren in Señoritas nogal wat vrouwen de revue: nukkige diva’s, hautaine femme fatales, lieflijke nimfen, nymphomane hoeren… de types zijn divers en Vekemans houding navenant: hij slaat en zalft. Maar ook vormelijk bekoren ’s mans muzikale odes. Met een maatpak van een metrum en een rijmschema met stijve boord gaan Vekemans klassieke gedichten even stijlvol gekleed als de dandy zelf. Door onbeschaamd te stileren biedt hij zelf een antwoord op een van de fundamentelere vragen uit de bundel: hoe omgaan met de witte ruis op elke vorm van intermenselijke communicatie?

 

P.F. Thomése is schrijver van een opvallend gevarieerd oeuvre, dat begon met de historische verhalenbundel Zuidland (1990), waarmee hij de AKO-prijs verdiende, en verder intiem autobiografisch werk bevat (Schaduwkind, 2003), reis- en muziekverhalen (Greatest hits, 2001), politieke satire (Vladiwostok!, 2007) en zijn ‘schelmenroman vol smeuïge literaire slapstick’ (J. Kessels, the novel). Sinds zijn boek Nergensman vorig jaar verscheen ontbreekt het bij Thomese niet aan zelfgeschreven bio’s, zie zijn site. Hij heeft er zelf ook lijstjes aangelegd met songs, cd’s en films die hij beluisterde en bekeek tijdens het werken, keurig gerangschikt per boek. De mooiste zelf-typering is misschien wel deze: ‘Thomas Mann in de Etos, op zoek naar luiers in de aanbieding’.  Sinds Schaduwkind, zei Thomése nog niet zo lang geleden, is hij als schrijver ‘op drift geraakt en ben bouw ik niet meer aan een middeleeuwse kathedraal.’ Thomese schrijft al verhalen over zijn favoriete personage J. Kessels zolang hij publiceert. Verhalen waarin hij en J. Kessels - een natuurgetrouwe weergave van zijn vriend Jos Kessels, columnist van het Eindhovens Dagblad - meestal naar plekken als New Orleans of Nashville trokken, de muziek achterna waar ze beiden van houden. ‘We reden, al stonden we zoals gezegd stil, we rookten en we luisterden naar muziek. Een mooi leven, wat ons betreft.’ J. Kessels: The Novel is ‘het krankzinnige verslag van een ongeplande reis van de schrijver P.F. Thomése en J. Kessels naar Sankt-Pauli, Hamburgs uitgewoonde hoerenbuurt, en weer terug naar Tilburg’. ‘Van mij hoeft het allemaal niet zo,’ verzucht J. Kessels nog wel eens. Van ons wel. De werktitel van het volgende Kessels-boek is alvast Het Bami-schandaal.

Lees meer op ietsmetboeken.tv